Όταν προσπάθησα να αποκτήσω μια πιο λεπτομερή εικόνα για τις αθλητικές τους καριέρες πριν από τη συνέντευξη, έμεινα άφωνη από θαυμασμό. Οι εντυπώσεις μου θα μπορούσαν να συνοψιστούν ως εξής: Josef και Martina Ptáčkovi – αδέρφια που έχουν τον κόσμο των πολεμικών τεχνών στα πόδια τους.
Και οι δύο έχετε ήδη μια σειρά από επιτυχίες σε αρκετά αθλήματα. Ποιες ξεχωρίζετε περισσότερο;
J: Χαίρομαι πολύ για κάθε νίκη και εκτιμώ όλες τις επιτυχίες που έχω πετύχει. Δεν είμαι ο τύπος του ανθρώπου που αναζητά συνεχώς τουρνουά, δεν μου αρέσουν τόσο πολύ οι ίδιοι οι αγώνες. Προτιμώ την προπόνηση, τόσο τη δική μου όσο και των άλλων. Μου αρέσει πολύ να μαθαίνω νέα πράγματα, να δοκιμάζω διαφορετικές τεχνικές και αθλητικούς κλάδους. Ανήκω στην ομάδα των λίγων μαχητών που είναι ικανοί να αγωνιστούν σε διάφορα αθλήματα πολεμικών τεχνών. Έχω κερδίσει μετάλλια στο Brazilian Jiu-Jitsu, στο MMA, στο Kickboxing και στο Hand to Hand. Ανάμεσα στις μεγαλύτερες επιτυχίες μου είναι η κατάκτηση τριών τίτλων αντιπρωταθλητή κόσμου στο grappling και αντιπρωταθλητή Ευρώπης στο Fighting. Και τώρα κέρδισα την 1η θέση στο SUMO και την 3η θέση στο Judo.
M: Κάθε νίκη μου φέρνει χαρά και με παρακινεί. Προτιμώ όμως να ασχολούμαι με παιδιά και ενήλικες όλων των ηλικιών παρά με τους αγώνες. Οργανώνω διάφορες εκδηλώσεις, εργαστήρια ή συζητήσεις για αυτούς. Αυτό με γεμίζει πραγματικά. Στους αγώνες πηγαίνω πιο συχνά στο εξωτερικό και επιλέγω σημαντικές διοργανώσεις. Όπως και ο αδερφός μου, είμαι ικανή να αγωνιστώ σε διάφορες πολεμικές τέχνες. Πρόσφατα κέρδισα ένα τουρνουά SUMO. Ωστόσο, προτιμώ το μποξ και το kickboxing, όπου σημειώνω τις μεγαλύτερες επιτυχίες μου. Εκτιμώ περισσότερο την κατάκτηση τεσσάρων τίτλων παγκόσμιας πρωταθλήτριας στο kickboxing, ενώ είμαι και κάτοχος ζώνης από το Παγκόσμιο Κύπελλο. Αλλά και οι υπόλοιπες νίκες έχουν μεγάλη αξία για μένα.
Πώς ξεκινήσατε τις πολεμικές τέχνες; Σας ώθησαν οι γονείς σας στον αθλητισμό;
J: Οι γονείς μας μας ώθησαν στον αθλητισμό και το γεγονός ότι ξεκίνησα πολεμικές τέχνες οφείλεται και στη Martina, η οποία ασχολούνταν ήδη με αυτές. Θυμάμαι καλά πώς δοκίμαζε διάφορες τεχνικές πάνω μου επιστρέφοντας από την προπόνηση. Για να επιβιώσω, έπρεπε να αρχίσω να προπονούμαι κι εγώ. Μετά με κέρδισε πραγματικά και άρχισα να δουλεύω σκληρά με τον εαυτό μου.
M: Οι γονείς μου με έφεραν σε επαφή με τον αθλητισμό γενικά. Ξεκίνησα πολεμικές τέχνες από την πρώτη δημοτικού με παρότρυνση του πατέρα μου, ο οποίος έγινε και ο πρώτος μου προπονητής και συνεργαζόμαστε μέχρι σήμερα (μαζί και με τον αδερφό μου). Στην αρχή κανείς δεν σκεφτόταν ότι θα αγωνιζόμουν ποτέ σε αυτόν τον τομέα. Η κύρια ιδέα και ο στόχος ήταν να μπορώ να αμυνθώ καλά ενάντια σε πιθανή βία, εκφοβισμό κ.λπ.
Υπάρχει αδελφική αντιπαλότητα μεταξύ σας ή τραβάτε το ίδιο κουπί, παρακινώντας και υποστηρίζοντας ο ένας τον άλλον;
J: Δεν υπάρχει αντιπαλότητα μεταξύ εμού και της Martina. Είμαστε οι καλύτεροι φίλοι και συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλον υπέροχα. Αν πετύχει κάτι ο ένας, χαίρεται πολύ και ο άλλος. Δεν ζηλεύουμε καθόλου. Παρακινούμε ο ένας τον άλλον.
M: Η αδελφική αντιπαλότητα δεν υπάρχει καθόλου σε εμάς. Είμαστε οι καλύτεροι φίλοι με τον αδερφό μου, τραβάμε πάντα το ίδιο κουπί και προσπαθούμε να βοηθάμε ο ένας τον άλλον. Ο καθένας μας ξεχωρίζει σε κάτι διαφορετικό, και όταν τα συνδυάζουμε, είμαστε αήττητοι…
Το να ασχολείσαι με τον αθλητισμό σε τέτοιο επίπεδο συνεπάγεται και τον περιορισμό πολλών δραστηριοτήτων ελεύθερου χρόνου με τις οποίες ασχολούνται οι συνομήλικοί σας. Είχατε ποτέ πρόβλημα να ενταχθείτε σε μια ομάδα; Σας έρχονται στο μυαλό άλλα αρνητικά ή κάτι που ο αθλητισμός σας στέρησε αντί να σας δώσει;
J: Μου αρέσει ο αθλητισμός, αλλά το να περνάω όλο μου τον χρόνο στο γυμναστήριο σίγουρα δεν είναι η περίπτωσή μου. Εκτός από τις πολεμικές τέχνες, μου αρέσει να κάνω ποδήλατο ή να πηγαίνω για πεζοπορία. Μαζί με τη Martina μας αρέσει να συμμετέχουμε σε διάφορους αγώνες δρόμου, κατά προτίμηση τους ακραίους. Στο σχολείο, σπουδάζω στη Σχολή Διοίκησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με νομική κατεύθυνση, δεν έχω ατομικό πρόγραμμα. Το ίδιο σχολείο τελείωσε και η αδερφή μου και είμαι πολύ ικανοποιημένος. Δεν βλέπω κανένα αρνητικό στον αθλητισμό, μάλλον το αντίθετο, με εμπλούτισε πολύ. Δεν έχω πρόβλημα να ενταχθώ ανάμεσα σε ανθρώπους, αλλά κάποιες ανησυχίες ή δραστηριότητες των συνομηλίκων μου δεν τις καταλαβαίνω και δεν με ενδιαφέρουν καθόλου.
M: Ο αθλητισμός σίγουρα δεν είναι το μόνο πράγμα με το οποίο ασχολούμαι. Δεν είμαι η περίπτωση που περνάει όλο τον χρόνο της στο γυμναστήριο χτυπώντας έναν σάκο του μποξ. Δεν θα το επέτρεπα ποτέ. Παράλληλα με τον αθλητισμό, διαχειρίζομαι χωρίς προβλήματα τις σπουδές μου στο πανεπιστήμιο και την εργασία μου. Επιπλέον, ασχολούμαι με διάφορες δραστηριότητες. Έχω τη δική μου συλλογή από τσάντες και κοσμήματα που σχεδιάζω. Μου αρέσει να ταξιδεύω και να μαθαίνω ξένες γλώσσες. Σίγουρα κέρδισα περισσότερα από όσα έχασα χάρη στον αθλητισμό. Δεν έχω πρόβλημα να ενταχθώ σε μια ομάδα, αλλά εξαρτάται πολύ από τους ανθρώπους. Οι ανησυχίες των συνομηλίκων μου μερικές φορές μου φαίνονταν και μου φαίνονται παιδικές.
Ποια είναι η γνώμη σας για το γεγονός ότι η ενεργητική κίνηση μειώνεται σημαντικά στις ζωές (όχι μόνο) των νέων σήμερα; Τι θα τους λέγατε;
J: Ο αθλητισμός αργά αλλά σταθερά εξαφανίζεται από τη ζωή των ανθρώπων. Οι γονείς είναι συνήθως κακό παράδειγμα για τα παιδιά τους. Η κίνηση θα έπρεπε να γίνει καθημερινή χαρά και να φέρνει ικανοποίηση.
M: Έτσι είναι. Οι γονείς δεν καθοδηγούν τα παιδιά στην κίνηση, περνούν τον περισσότερο χρόνο τους χωριστά και μετά ασχολούνται με δραστηριότητες που δεν έχουν καμία σχέση με την κίνηση. Άλλωστε, ποιος θα έτρεχε εθελοντικά όταν μπορεί να κάθεται; Ο καθένας όμως θα έπρεπε να συνειδητοποιήσει ότι το κάνει μόνο για τον εαυτό του.
Οι αγώνες, οι προπονήσεις ή τα προπονητικά καμπ απαιτούν επίσης πολλά ταξίδια – είναι για εσάς χόμπι ή ενοχλητική αναγκαιότητα;
J: Τα ταξίδια είναι απλά υπέροχα. Χάρη στον αθλητισμό πηγαίνω σε διάφορα μέρη και γνωρίζω νέους ανθρώπους. Μου αρέσει να ταξιδεύω και το κάνω συχνά, όχι μόνο για τον αθλητισμό. Τα ταξίδια είναι το χόμπι όλης της οικογένειάς μας. Το μόνο που δεν αντέχω είναι η μετακίνηση σε γεμάτα μέσα μεταφοράς.
M: Οι δραστηριότητές μου, όχι μόνο οι αθλητικές, απαιτούν πολλά ταξίδια. Όσον αφορά τα ταξίδια π.χ. με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, είναι αναγκαιότητα για μένα, αλλά τα ταξίδια σε διάφορες γωνιές της Τσεχίας ή στο εξωτερικό είναι σίγουρα διασκέδαση. Τα ταξίδια είναι για μένα χόμπι. Μου αρέσει να γνωρίζω νέους ανθρώπους και μέρη και αν έχω ελεύθερο χρόνο, είναι ακόμα καλύτερα.
Πού σας άρεσε περισσότερο μέχρι τώρα;
J: Υπάρχουν πολλά μέρη που μου αρέσουν, και δεν χρειάζεται να είναι μόνο πέρα από τα σύνορα της όμορφης χώρας μας. Αλλά αν πρέπει να επιλέξω μόνο ένα μέρος, θα ήταν σίγουρα το Μονακό, όπου πηγαίνουμε τακτικά με την αδερφή μου. Περάσαμε εκεί και την Πρωτοχρονιά.
M: Έχω ταξιδέψει πολύ και πιστεύω ότι τα ταξίδια μου δεν έχουν τελειωμό. Μου αρέσει να ταξιδεύω στην Τσεχία και στο εξωτερικό. Μέχρι στιγμής το πιο όμορφο μέρος για μένα ήταν το Μονακό, το οποίο έχω επισκεφθεί αρκετές φορές.
Στα ταξίδια σας συνοδεύει η χειραποσκευή CabinZero και πρόσφατα το σακίδιο Woxkon από νέους Τσέχους δημιουργούς. Πώς αποδείχθηκαν στην πράξη;
J+M: Θα μπορούσε κανείς να πει ότι δεν πάμε πουθενά χωρίς αυτά! Η χειραποσκευή μας έσωσε τη ζωή αρκετές φορές. Λοιπόν, στην πραγματικότητα κάθε φορά που χρησιμοποιούμε αεροπλάνο για τη μεταφορά μας. Το σακίδιο έχει φυσικά τις επιτρεπόμενες διαστάσεις και μπορείς να στριμώξεις μέσα απίστευτα πολλά πράγματα. Το χρησιμοποιούμε όμως και σε άλλα μέσα μεταφοράς. Είναι όμορφο και πραγματικά λειτουργικό. Το χρησιμοποιούμε και για τα ταξίδια στις προπονήσεις μας, αλλά επειδή έχουμε μόνο ένα και για τα μεγάλα ταξίδια είναι η πρώτη μας επιλογή, προσέχουμε να μην το καταστρέψουμε άσκοπα. Τελευταία ήταν μαζί μας στο Ολυμπιακό Φεστιβάλ.
Το δεύτερο σακίδιο Woxkon το έχουμε για μικρότερο διάστημα, αλλά έχει ήδη ταξιδέψει μαζί μας στο Τσεχικό Ραδιόφωνο, στα γυρίσματα της Τσεχικής Τηλεόρασης, στη Ρωσική πρεσβεία και σε άλλα μέρη. Έχει ωραία εμφάνιση και πραγματικά το έχουμε αγαπήσει. Στα ταξίδια το χρησιμοποιούμε κυρίως για έγγραφα και μικρότερα αντικείμενα, αν και χωράει πραγματικά πολλά. (Το σακίδιο το χρησιμοποιεί κυρίως ο Pepa, γιατί δεν θέλει να μου το δανείζει πολύ. Αλλά τα πράγματά μου χωράνε κι αυτά εκεί, και αυτό είναι το κύριο, προσθέτει η Martina). Το Woxkon το χρησιμοποιούμε όχι μόνο στα μεγάλα ταξίδια, αλλά και στη μεταφορά σε διάφορα εργαστήρια, συνεντεύξεις ή γυρίσματα. Και τα δύο σακίδια μπορούν να χρησιμοποιηθούν τόσο για αθλητικούς σκοπούς όσο και στην καθημερινή ζωή.
Τι σας περιμένει στο άμεσο μέλλον (είτε στον τομέα του αθλητισμού είτε γενικά) και τι περιμένετε με ανυπομονησία;
J + M: Σχέδια και ιδέες έχουμε πραγματικά πολλά, μόνο ο χρόνος λείπει λίγο.
J: Στο άμεσο μέλλον ετοιμάζομαι για διεθνείς αγώνες στο Brazilian Jiu-Jitsu, μετά ακολουθεί το Πρωτάθλημα Τσεχίας στο fighting και ούτω καθεξής. Δεν θα ξεχάσω ούτε τους αγώνες δρόμου ούτε την πορεία Πράγα–Prčice. Τον Μάιο θα πάμε με τη Martina στη Ρουμανία, όπου θα διδάξουμε τις πολεμικές μας τέχνες. Εκτός από τον αθλητισμό, με περιμένει για παράδειγμα η νομική πρακτική. Και τι άλλο περιμένω; Την επίσκεψη στις Βρυξέλλες, όπου θα πάμε ξανά για προπόνηση.
M: Σύντομα ετοιμάζομαι για αγώνες στη Γερμανία, μετά με περιμένει η υπεράσπιση της ζώνης της παγκόσμιας πρωταθλήτριας στο kickboxing. Οι επόμενοι αγώνες θα είναι στη Ρωσία. Εκτός από τον αθλητισμό, μας περιμένουν γυρίσματα τηλεοπτικής εκπομπής με την Heidi Janků, αρκετές συνεντεύξεις στο Τσεχικό Ραδιόφωνο και πολλά άλλα.
Έχετε κάποιο μότο που σας ωθεί μπροστά;
J: Δεν έχω κανένα μότο. Ακολουθώ τα συναισθήματά μου.
M: Η μοίρα μας δεν είναι στα αστέρια, αλλά μέσα μας.
Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας και σας εύχομαι πολλές ακόμα επιτυχίες και χαρά σε ό,τι κάνετε!
Εισαγωγική φωτογραφία: Daniel Vojtěch; υπόλοιπες φωτογραφίες: Αρχείο των αδερφών Ptáčkovi
