Τα αδέρφια Ptáčkovi ασχολούνται με τις πολεμικές τέχνες, όπου επί του παρόντος καταφέρνουν να κερδίζουν στους μεγαλύτερους παγκόσμιους αγώνες. Τι περιμένει τη Martina και τον Josef φέτος, πώς αισθάνονται ανάμεσα στους αντιπάλους και ποιες δραστηριότητες επινόησαν για τα παιδιά στη Μολδαβία; Θα μάθετε μαζί με άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία στη συνέντευξή μας.
Στην πρώτη συνέντευξη σας ρωτήσαμε ποιες επιτυχίες εκτιμάτε περισσότερο. Προστέθηκαν κάποιες σε αυτές;
Martina: Ναι, από τη συνέντευξή μας έχουν συμβεί πολλά. Για παράδειγμα, ως η πρώτη Ευρωπαία κέρδισα τη μαύρη ζώνη στο hand to hand combat, κέρδισα το Παγκόσμιο Κύπελλο, το παγκόσμιο πρωτάθλημα και παρόμοια. Επίσης ολοκλήρωσα τις προπτυχιακές μου σπουδές και ξεκίνησα μεταπτυχιακό. Επίσης έγινα Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως του Υπουργείου Εξωτερικών, με τον αδερφό μου ξεκινήσαμε πολλά έργα για τυφλούς, παιδιά και γυναίκες. Είμαι περήφανη για πολλά πράγματα.
Pepa: Είναι πολύ σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι εκτιμώ όλες τις επιτυχίες εξίσου. Από την τελευταία μας συνέντευξη, εμπλούτισα τη συλλογή μου με 3 τίτλους παγκόσμιου πρωταθλητή στο grappling. Τώρα είμαι κάτοχος τετραπλού παγκόσμιου τίτλου στο grappling.
Πώς είναι ο κόσμος των πολεμικών τεχνών; Αισθάνεστε αντιπαλότητα μεταξύ των αντιπάλων σας και εκτός αγώνων, ή είστε ενωμένοι σαν μια μεγάλη κοινότητα;
Martina: Ο ανταγωνισμός υπήρχε πάντα, υπάρχει και θα υπάρχει. Πριν από τους αγώνες επικρατεί μια πολύ δυσάρεστη και ανταγωνιστική ατμόσφαιρα. Όλοι παρατηρούν και υποθέτουν ο ένας τον άλλον. Οι αγώνες είναι συχνά πολύ έντονοι. Ωστόσο, η συμπεριφορά εξαρτάται πάντα από την εθνικότητα και τον χαρακτήρα του καθενός. Μετά τους αγώνες δίνουμε τα χέρια, μιλάμε και συνεχίζουμε. Κάποιοι μπορούν να αποδεχτούν την ήττα, αλλά υπάρχουν και εκείνοι που δεν μπορούν να το διαχειριστούν.
Pepa: Δεν θα έκανα διαφορά μεταξύ της αντιπαλότητας στις πολεμικές τέχνες και σε οποιοδήποτε άλλο άθλημα. Ο ανταγωνισμός είναι παντού και πάντα. Δεν μπορώ να ισχυριστώ ότι όλοι είναι ενωμένοι σαν μια κοινότητα, αλλά τις περισσότερες φορές έχουμε καλές σχέσεις μεταξύ μας. Όπως λέει η Martina, η ατμόσφαιρα είναι πάντα πολύ έντονη, αλλά αυτό είναι μέρος του επαγγελματικού αθλητισμού.
Δέχτηκα χτυπήματα και άρχισα να κλαίω. Όταν το είδε ο μπαμπάς, με έγραψε σε πολεμικές τέχνες.
Πώς σας ήρθε η ιδέα να ασχοληθείτε με τέτοια αθλήματα; Από ποιον ήρθε η αρχική ιδέα;
Martina: Δεν μου ήρθε καμία ιδέα. Ήταν ιδέα των γονιών μου. Είχα προβλήματα στο σχολείο και δεχόμουν εκφοβισμό. Αυτό τους οδήγησε στην ιδέα να με γράψουν σε πολεμικές τέχνες. Κανείς δεν περίμενε ότι κάποια στιγμή θα ασχολούμουν πλήρως με τις πολεμικές τέχνες. Όλοι με αποθάρρυναν, λέγοντας ότι οι πολεμικές τέχνες δεν είναι κατάλληλες για κορίτσια.
Pepa: Τον τελευταίο καιρό μου αρέσει πολύ αυτή η ερώτηση. Η Martina δεχόταν εκφοβισμό στο σχολείο, αλλά εγώ δεχόμουν εκφοβισμό στο σπίτι από τη Martina. Πάντα γυρνούσε από την προπόνηση και έπρεπε οπωσδήποτε να δοκιμάσει κάτι. Δέχτηκα ένα, δύο χτυπήματα και άρχισα να κλαίω. Όταν το είδε ο μπαμπάς, ντράπηκε για μένα, και γι' αυτό με έγραψε σε πολεμικές τέχνες.
Λόγω του αθλητισμού ταξιδεύετε πολύ. Ποια χώρα ήταν η πιο ενδιαφέρουσα για εσάς και ποια σας απογοήτευσε; Και σας κρατούν ακόμα συντροφιά τα σακίδια Cabinzero; :D
Martina: Κάθε χώρα είναι ενδιαφέρουσα με τον δικό της τρόπο και από κάθε μία παίρνουμε πάντα πολλές εμπειρίες. Νομίζω ότι για μένα είναι πιο ενδιαφέρουσες οι χώρες όπου δεν υπάρχει πολύς τουρισμός. Μας αρέσει να ανακαλύπτουμε χώρες που δεν είναι τυπικοί τουριστικοί προορισμοί. Στα ταξίδια μας, μας κρατούν πάντα συντροφιά τα σακίδια και οι βαλίτσες από την Bagalio – είτε ετοιμάζομαι για διπλωματικό ταξίδι, επίσκεψη, αθλητική εκδήλωση ή αγώνες. Επιπλέον, έχουμε μαζί μας τη μασκότ μας – το πάντα Pandoru.
Pepa: Είμαστε ταξιδιώτες που προτιμούν τα ταξίδια σε «μη παραδοσιακές χώρες». Δεν μας αρέσουν τα διάσημα τουριστικά αξιοθέατα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν ταξιδεύουμε ποτέ σε μεγάλες πόλεις. Στα ταξίδια μας, μας συνοδεύουν τα σακίδια Cabinzero εδώ και πάνω από 2 χρόνια. Είναι πολύ απελευθερωτικό να ταξιδεύεις μόνο με χειραποσκευή. Έχουμε μόνο τα απαραίτητα.
Ποιον ήταν ο μεγαλύτερος τραυματισμός που βιώσατε; Για πόσο καιρό σας περιόρισε;
Martina: Μεγαλύτεροι και μικρότεροι τραυματισμοί εμφανίζονται συνεχώς. Ωστόσο, τον μεγαλύτερο τραυματισμό δεν τον είχα από τις πολεμικές τέχνες. Μου συνέβη πριν από 2 χρόνια με πατίνια. Εκείνη την εποχή ήθελα να δοκιμάσω κάτι καινούργιο. Σύνθλιψα και έσπασα το πέλμα μου. Ήμουν εντελώς εκτός. Ένα μεγάλο μάθημα ζωής.
Pepa: Επειδή ψήλωσα γρήγορα, έχω προβλήματα με τα γόνατα. Στο δεξί έχω ρήξη μηνίσκου. Μερικές φορές συμβαίνει το γόνατο να βγαίνει από τη θέση του. Είναι δυσάρεστο όταν κατά τη διάρκεια του αγώνα το γόνατο «βγαίνει». Πρέπει πάντα να το επαναφέρω γρήγορα.
Το Hand-to-hand combat είναι ένα δυναμικό, γρήγορο και ισχυρό σύστημα αυτοάμυνας.
Ένας από εσάς ασχολείται με την πειθαρχία hand-to-hand combat, ο άλλος με το grappling. Για έναν ερασιτέχνη σαν εμένα, και τα δύο φαίνονται αρκετά βάναυσες πειθαρχίες. Γιατί τα αγαπήσατε; Μπορείτε να εξηγήσετε απλά περί τίνος πρόκειται;
Martina: Είναι, πράγματι. Μου αρέσει που σε αυτή την πειθαρχία όλα είναι δυνατά. Φοράμε κιμονό (αυτό συμβολίζει τα συνηθισμένα ρούχα που φορούν οι άνθρωποι στο δρόμο), πρόκειται για ένα δυναμικό, γρήγορο και ισχυρό σύστημα αυτοάμυνας. Συχνά υπάρχουν μεγάλοι τραυματισμοί, αλλά νομίζω ότι κάθε άθλημα έχει τις δικές του δυσκολίες.
Pepa: Εγώ ασχολούμαι με το grappling. Είναι ένα άθλημα μάχης στο οποίο προσπαθούμε να τερματίσουμε τον αγώνα σπάζοντας διάφορα μέρη των άκρων, με λαβές ή πνιγμούς. Το αγάπησα γιατί αυτό το άθλημα είναι πολύ ποικίλο. Υπάρχουν πολλές τεχνικές που μπορεί κανείς να μάθει. Το αγάπησα επίσης επειδή ξέρω ότι με περιμένει ακόμα ένας μακρύς δρόμος.
Martina, έχεις συναντήσει ποτέ υποτίμηση των ικανοτήτων σου μόνο και μόνο επειδή είσαι γυναίκα;
Martina: Φυσικά, μερικές φορές ακούω κάποια τέτοια ανοησία, αλλά δεν το παίρνω κατάκαρδα. Πιστεύω στον εαυτό μου και κανείς δεν μπορεί να με ταράξει εύκολα. Τώρα πια όχι. Παλαιότερα ασχολούμουν με τέτοιες σκέψεις και ήταν λάθος.
Ασχολείστε επίσης με την προπόνηση και τη διδασκαλία παιδιών. Σε τι διαφέρει η δουλειά μαζί τους από τη δουλειά με ενήλικες; Αντιλαμβάνονται τις πολεμικές τέχνες διαφορετικά;
Martina: Με τα παιδιά υπάρχει πολύ περισσότερη δουλειά. Συγκεντρώνονται πιο δύσκολα, πρέπει να εναλλάσσεις τις δραστηριότητες περισσότερο, είναι πιο δύσκολο να τους μάθεις κάτι. Κάποια παιδιά μπορεί να μην ενδιαφέρονται καθόλου για τον αθλητισμό, αλλά είναι μόνο ενδιαφέρον των γονιών. Έρχονται σε εμάς και παιδιά που μπορεί να έχουν προβλήματα στο σχολείο, τα προσεγγίζουμε πιο εξατομικευμένα. Προσπαθούμε να διδάσκουμε τα πάντα με παιγνιώδη τρόπο. Ακόμα και τους ενήλικες και τις άλλες ομάδες. Είναι κρίμα που όλοι φοβούνται τις πολεμικές τέχνες, έχουν πολλά να διδάξουν. Διδάσκουν σεβασμό, εκτίμηση, πειθαρχία.
Pepa: Η σημερινή κοινωνία έχει τεράστιες απαιτήσεις. Η δουλειά διαφέρει κυρίως στην προσέγγιση. Προσπαθούμε πάντα να σχεδιάζουμε τις προπονήσεις για μια συγκεκριμένη ομάδα. Αντιλαμβάνονται καλά τις πολεμικές τέχνες. Στόχος μας είναι κυρίως να διδάξουμε στα παιδιά και τους ενήλικες την ικανότητα να αμύνονται.
Περάσατε κάποιο διάστημα με παιδιά στο ρουμανικό Banát. Γιατί ακριβώς εκεί; Ήταν τα παιδιά εκεί διαφορετικά, όχι μόνο όσον αφορά τον αθλητισμό και την προπόνηση, από τα τσέχικα παιδιά;
Martina: Υποστηρίζουμε τις τσέχικες μειονότητες σε όλο τον κόσμο. Τα παιδιά είναι απολύτως υπέροχα, είναι πολύ εύκολο να δουλέψεις μαζί τους. Είναι επιδέξια και περίεργα. Και πάντα μας περιμένουν με ανυπομονησία και εμείς αυτούς.
Pepa: Τώρα επιστρέψαμε από τη Μολδαβία, όπου επισκεφθήκαμε μια άλλη τσέχικη μειονότητα στο χωριό Holuboje. Εκεί ετοιμάσαμε διάφορες δραστηριότητες για τα παιδιά. Τα παιδιά με τη σειρά τους ετοίμασαν για εμάς μια επίδειξη των παραδόσεών τους και των τοπικών εθίμων. Μας γεμίζει αφάνταστα.
Ξεκινήσατε δικό σας merch, τι σημασία έχει αυτό για εσάς;
Martina: Μεγάλη, έχουμε μια ομάδα παιδιών, διοργανώνουμε διάφορα έργα και είμαστε έμπνευση για πολλούς. Λαμβάνουμε επίσης πολλά όμορφα μηνύματα, κάτι που μας χαροποιεί πολύ.
Pepa: Θα συνεχίσω από τη Martina. Το γεγονός ότι οι άνθρωποι μας γράφουν, το αντιλαμβανόμαστε ως θετική ανατροφοδότηση. Μας γράφουν διάφορες ηλικιακές ομάδες, αυτό μας γεμίζει απίστευτα και μας παρακινεί για περαιτέρω δουλειά. Τη συλλογή μας τη σχεδιάσαμε μαζί με την αδερφή μου. Εκείνη πάντα σκέφτεται κάτι και εγώ πάντα τη βοηθάω να το ολοκληρώσει. Συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλον.
Ασχολείστε με τα κοινωνικά δίκτυα; Εγώ προσωπικά παρακολουθώ το Facebook, φροντίζετε και κάποια άλλα; Τι αξία και σημασία έχουν για εσάς; Βοηθούν με κάποιο τρόπο την καριέρα σας;
Martina: Τα κοινωνικά δίκτυα έχουν μεγάλη δύναμη στις μέρες μας. Εγώ προσωπικά έχω Facebook και Instagram. Για μένα τα κοινωνικά δίκτυα δεν σημαίνουν πολλά. Μου φαίνεται λυπηρό το γεγονός ότι στις μέρες μας τον καθένα ενδιαφέρει μόνο ο αριθμός των likes και των followers, και όχι το περιεχόμενο. Ανεβάζω αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, αλλά το έχω περισσότερο σαν ένα δικό μου ημερολόγιο.
Pepa: Φυσικά, η εποχή των κοινωνικών δικτύων δεν μας άφησε ανεπηρέαστους. Εγώ ο ίδιος χτίζω το brand μου κυρίως στο Instagram και στο Facebook. Όπως και η Martina, χρησιμοποιώ τα κοινωνικά δίκτυα σαν ένα ημερολόγιο αναμνήσεων. Εκτός από αυτό, είναι για μένα και μια ανατροφοδότηση.
Τι σας περιμένει τη νέα χρονιά; Για τι προετοιμάζεστε; Και πού σκοπεύετε να ταξιδέψετε;
Martina: Μας περιμένουν πολλές νέες προκλήσεις και ευκαιρίες. Επίσης πολλά εμπόδια, αλλά πιστεύω ότι θα τα ξεπεράσουμε όλα. Μόλις επιστρέψαμε από τη Μολδαβία, όπου ο αδερφός μου είχε αγώνες επίδειξης και επίσης ετοιμάσαμε δραστηριότητες για τα παιδιά, κάναμε μια αποστολή στο τσέχικο χωριό και πολλά άλλα. Επίσης μας περιμένουν παγκόσμια πρωταθλήματα, θα διοργανώσουμε περαιτέρω έργα για παιδιά κατά του εκφοβισμού, επίσης στάλθηκα να εκπροσωπήσω την Τσεχική Δημοκρατία σε παγκόσμιο συνέδριο για την υποστήριξη των παιδιών στη Σρι Λάνκα και παρόμοια. Τα σχέδιά μας θα εξαρτηθούν πολύ από την κατάσταση ασφαλείας και κυρίως από την κατάσταση της υγείας. Θα προσαρμόσουμε τα πάντα σε αυτό.
Pepa: Οι δυνατότητες είναι πολλές, αλλά όπως λέει η αδερφή μου – θα εξαρτηθεί κυρίως από την κατάσταση της υγείας. Θα θέλαμε να κάνουμε μια περιοδεία στην Ευρώπη, αλλά θα δούμε, δεν θα προτρέχουμε. Σίγουρα όμως μπορείτε να μας παρακολουθείτε και να κρατάτε τα δάχτυλά σας σταυρωμένα για εμάς. Θα χαρούμε πολύ.
Σας ευχαριστούμε για τη συνέντευξη και σας ευχόμαστε πολλές επιτυχίες!
Πηγή φωτογραφιών: Facebook της Martina Ptáčková και του Josef Ptáček
Εισαγωγική φωτογραφία: Martina Houdek
